YUHANNA 4. BÖLÜM

YUHANNA

4. BÖLÜM

İsa Yahudiye’den Ayrılır
Yuhanna 4:1-3 

(1-2) Ferisiler pek çok insanın İsa’ya gittiğini ve O’nun Yahya Peygamberden daha fazla müridi vaftiz ettiğini duydu (aslında insanları vaftiz edenler İsa’nın müritleriydi). (3) İsa bunu öğrendiği zaman İsrail’in güneyindeki Yahudiye bölgesinden, İsrail’in kuzeyindeki Celile bölgesine gitmek üzere yola çıktı.

Samiriyeli Kadın
Yuhanna 4:4-26 

(4) İsa Celile’ye doğru giderken hakir görülen Samiriye bölgesinden geçti. (5) Eval Dağı’nın yamacındaki Sihar adlı şehre vardı. Orası, Yaratılış 48:21-22 ayetlerinde bize bildirildiği üzere, Yakup’un kendi oğlu Yusuf’a verdiği arazinin yakınındaydı. (6) Yakup’un su kuyusu Şekem’deki (şimdiki adıyla Nablus) bu arazinin içinde bulunuyordu. Öğlen vaktiydi. İsa, Yakup’un kuyusunun yanı başında oturdu. Çünkü yaklaşık altı saatten beri yürümekteydi ve uzun yolculuğu nedeniyle yorulmuştu. (7) O sırada Samiriyeli bir kadın su almak için kuyuya geldi. İsa ona, “Bana biraz su ver” dedi. (8) İsa tek başınaydı çünkü müritleri yiyecek almak için kente gitmişti. (9) Kadın, “Sen bir Yahudi’sin. Bense Samiriyeliyim. Yahudiler Samiriyelileri sevmez. Benden niçin su istiyorsun?” diye konuştu. (10) İsa şöyle cevap verdi: “Allah’ın verdiği armağanı eğer bilseydin. Benim kim olduğumu eğer bilseydin, benden isterdin, ben de sana hayat suyunu verirdim.” (11) Kadın, “Efendim bu kuyu derindir, su çekecek kovan da yok. Hayat suyunu bana nasıl vereceksin? (12) Atamız Yakup’tan daha mı büyüksün? O bize bu kuyuyu verdi, kendisi de buradan su içti. Onun oğulları ve hayvanları da bu sudan içtiler” dedi. (13-14) İsa şöyle dedi: “Yakup’un kuyusundan su içen herkes tekrar susayacaktır. Ama benim vereceğim suyu içenler bir daha asla susamayacaklar. Benim verdiğim su, onların içinden akan ve ebedi hayata giden bir pınar olacak.” (15) Kadın, İsa’ya şöyle dedi: “Lütfen efendim, bana bu sudan verin. Susamak istemiyorum. Bir daha asla Yakup’un kuyusundan su çekmem gerekmeyecek.” (16) İsa, “Bana kocanı getir” dedi.” (17) Kadın, “Kocam yoktur” diye cevap verdi. İsa, “Bu doğru. Senin kocan yok. (18) Zamanında beş kocaya vardın. Şimdi yaşadığın adamsa kocan değil” dedi. (19) Kadın, “Sen Allah’ın bir peygamberisin, Efendim. (20) Samiriyeliler Allah’a Gerizim dağında tapınırlar. Yahudilerse Allah’a Kudüs’teki mabette ibadet etmeyi şart koşarlar. Sen bunları bilirsin” dedi. (21) İsa şöyle dedi: “İnan bana, kadın. Çok yakında Baba’ya ibadet etmek için Gerizim dağına ya da Kudüs’teki mabede gitmeye gerek kalmayacak artık. (22) Samiriyeliler kime ibadet ettiklerini bilmiyor. Bizse gerçek Allah’a ibadet ediyoruz. Allah’ın kurtarışı Yahudiler aracılığıyla gelir. (23) Kurtuluş vakti gelmiştir. Ebedi Baba artık Allah’a ruhta ve hakikatte ibadet edecek olanları arıyor. (24) Allah, Ruh’tur. Bu yüzden O’na ibadet edenler, ruhta ve hakikatte ibadet etmelidir.” (25) Kadın, “Mesih’in geleceğini biliyorum. O bilmemiz gereken her şeyi bize bildirecektir” dedi. (26) İsa, “Mesih, benim” dedi.

İsa’nın Müritleri Geri Dönerler
Yuhanna 4:27-38 

(27) İsa’nın müritleri geri döndüler. İsa’nın Samiriyeli bir kadınla konuştuğunu gördüklerinde şaşırdılar ama hiç bir şey söylemediler. (28) Kadın su testisini yere bıraktı ve aceleyle kentte doğru yöneldi. (29) Kadın karşılaştığı herkese, “Benimle gelin de bir peygamberle tanışın. O bana yapmış olduğum her şeyi bir bir söyledi. Mesih o olabilir mi acaba?” dedi. (30) Samiriyelilerin birçoğu İsa’yı görmek için koşturdu. (31) Müritleri İsa’ya, “Efendimiz, yemek ye” dediler. (32) İsa onlara, “Benim sizlerin bilmediğiniz bir yemeğim var” dedi. (33) İsa’nın müritleri kendi aralarında, “Birisi O’na yiyecek bir şeyler mi verdi acaba?” diye sordular. (34) İsa şöyle dedi: “Benim yemeğim Allah’ın isteğini yerine getirmektir. O kurtuluş işini tamamlamam için beni gönderdi. (35) Sizler hep, ‘Dört ay bekleyelim, ondan sonra hasat vakti gelecek’ dersiniz. İşte bakın, tarlalar biçilmeye hazır!” Samiriyeliler İsa’nın yanına doğru geliyordu. (36) İsa şöyle dedi: “Biçici ücretini alır, çünkü o ebedi hayata giden ürünü biçer. Eken ve biçen hasat vaktinde hep birlikte sevinirler. (37) ‘Birileri eker, diğerleri biçer” sözü doğrudur. (38) Emek harcamadığınız bir hasadı elde etmeye hazır olun. Sizler başkalarının zorlu çabalarından kazanç sağlamak üzeresiniz.”

Birçok Samiriyeli İman Eder
Yuhanna 4:39-42

(39) O gün birçok Samiriyeli İsa’ya iman etti. Bunun nedeni kadının onlara anlattıklarıydı. (40) Samiriyeliler İsa’dan orada kalmasını rica ettiler. İsa iki gün onlarla birlikte kaldı. (41-42) İki gün boyunca birçok Samiriyeli daha İsa’nın vaaz ettikleri nedeniyle O’na iman etti. Onlar kadına şöyle dediler: “İlk başta senin anlattıklarının etkisiyle iman etmiştik. Şimdi ise İsa’nın dünyanın Kurtarıcısı olduğunu biliyoruz. Çünkü O’nun vaazlarını kendi kulağımızla işittik.”

İsa Celile’ye Gider
Yuhanna 4:43-45 

(43) İsa Samiriye’deki Sihar şehrinden ayrıldı. Kuzeye doğru yaklaşık 64 km yürüyerek Celile bölgesindeki Kana’ya gitti. (44) İsa Celile’ye doğru yürürken, müritlerine peygamberlerin kendi memleketlerinde genellikle saygı görmediğini söyledi. (45) Ne var ki, Celile’ye vardığında halk İsa’yı sıcak karşıladı. Çünkü onlar Fısıh Bayramı sırasında İsa’nın Kudüs’te olağanüstü alametler gerçekleştirdiğine şahit olmuşlardı.

Yahudi Olmayan Resmi Görevlinin Oğlu
Yuhanna 4:46-54
 

(46-47) İsa daha öncesinde suyu şaraba çevirdiği Celile’deki Kana’ya vardı. Kana, Kefernahum’dan yaklaşık 32 km. uzaklıkta, Celile gölünün kuzey batı kıyısındaydı. Bu arada Kefernahum’da yaşayan ve Yahudi olmayan bir resmi görevlinin oğlu ağır hastaydı. Adam İsa’nın Celile’de olduğunu duydu ve hiç vakit kaybetmeden İsa’nın yanına vardı. Ölüm döşeğindeki oğlunu iyileştirmesi için kendisiyle birlikte Kefernahum’a gelmesi için İsa’ya yalvardı. (48) İsa adama şöyle dedi: “Bana iman etmek için olağanüstü alametler ve mucizeler görmen mi lazım?” (49) Çocuğun babası, “Efendim, oğlum ölmeden lütfen Kefernahum’a gel” dedi. (50) İsa, “Gidebilirsin. Oğlun iyileşti” dedi. Çocuğun babası İsa’ya inandı ve Kefernahum’a gitmek üzere yola çıktı. (51) Çocuğun babası eve dönerken hizmetkârları onu yolda karşıladılar, “Oğlun iyileşti dediler. (52) Adam, “Ne zaman iyileşti?” diye sordu. Hizmetkârlar, “Dün saat bir civarında oğlunun ateşi düştü” cevabını verdi. (53) Çocuğun babası bu saatin, İsa’nın oğlunun iyileştiğini söylediği saatle aynı olduğunu anladı. Adam ve bütün ailesi İsa’ya iman ettiler. (54) İsa’nın Yahudiye’den Celile’ye gittikten sonra gerçekleştirdiği ikinci olağanüstü alamet buydu.


alt



Submit your feedback
  1. Full Name(*)
    Please type your full name.
  2. E-mail(*)
    Invalid email address.
  3. Your Feedback(*)
    Invalid Input
  4. Fill out the 8 characters
    Fill out the 8 characters
    Invalid Input

Now Available!